๓๓๗.จะไม่ไปไหน

posted on 18 Aug 2010 06:15 by deadmandream

 

สวัสดีครับที่รัก

 

ก็อย่างที่คุณรู้ หลายวันมานี้ผมนอนไม่ค่อยหลับ เพลงบำบัดที่ผมเคยใช้ก็สูญไปกับการโจมตีของไวรัสคอมพิวเตอร์ในครั้งก่อน กลายเป็นว่าเพลงส่วนใหญ่ของผมกลับหลงเหลืออยู่ที่นี่นั่นเอง  

 

ส่วนมากผมจึงเข้ามากดฟังเพลง บางทีก็ได้อ่านเอนทรี่เก่าๆ ย้อนหลัง แล้วผมก็พบว่าได้รับกำลังใจจากตัวเอง จากบทเรียนในเรื่องต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาเป็นประสบการณ์ที่ผมได้บันทึกเอาไว้ที่นี่ในช่วงนั้นๆ  ถ้าไม่มีผมที่ปวกเปียกในวันนั้น ก็อาจไม่มีผมที่พอจะลุกยืนได้คนนี้ และในวันหนึ่งข้างหน้าก็คงมีบ้างหรอก วันที่ผมได้วิ่ง เนอะ

 

ผมเข้านอนตั้งแต่ตีหนึ่งเศษๆ แล้วก็ตื่นเมื่อเสียงระฆังจากวัดใกล้ๆ บ้านเคาะกังวาล ผมนอนกลิ้งไปกลิ้งมาจนเบื่อ สุดท้่ายจึงลุกไปล้างหน้าแปรงฟันและกลับมาสวดมนต์ พอสวดเสร็จก็โทรไปหาคุณ ในใจก็คิดว่าคุณจะตื่นหรือยังนะ ปรากฏว่าคุณตื่นเช้ากว่าผมเสียอีก  

 

คุยกันตอนเช้าๆ ตอนที่สมองแจ่มใสยังไม่มีเรื่องวุ่นวายเข้ามาแทรกนี้ทำให้เราคุยกันรู้เรื่องดีนะครับ เปิดจอทวิภพเห็นหน้าคุณเปิดเหม่งหน้าใสเชียว  เห็นหน้าคุณแล้วก็คิดถึงลูึก ตะหงิดๆ บางทีเร็วๆ นี้ผมจะแวะไปหาเจ้าตัวเล็กสักหน่อย     

 

คุยโทรศัพท์มันก็ไม่เหมือนเขียนคุยกับคุณเลยครับ เวลานั่งเขียนผมมีเวลาคิดกรองถ้อยคำ(บ้าง) ต่อไปผมก็คงจะกลับมาใช้พื้นที่ที่นี่เหมือนเดิมนะครับ คุณก็แวะเวียนมาอ่านบ้างก็ได้ครับ ผมคิดถึงคุณมากจริงๆ  

 

 ผมรักคุณกับลูกมากนะครับ